(Jenerik müziği)
(Müzik)
(Nehir) Seni görmek çok güzeldi.
(Nehir) Yani kısacık da olsa karşılaşmak çok güzeldi.
-Sen de İstanbul'a gel olur mu. -Geleceğim.
O zaman görüşürüz.
Bir dakika ya.
Ben niye seninle gelmiyorum? Bir gün kalırım sonra dönerim.
-Değil mi Tarık usta? -Olmaz!
Nazım Bey...
...siz cüzdanınızı kaybettiniz ya. Kimliğiniz falan gitti.
-O yüzden siz uçağa binemezsiniz. -Sen benim kimlik işimi halletmedin mi?
Sende değil mi kimliğim?
Şey... İdareden biraz zaman alır, dediler.
O zaman şöyle yapalım. Madem ben gidemiyorum...
...sen kal.
-Nasıl? -Burada kal.
Benim ara ara boşluğum oluyor.
Ama barajdan kasabaya inmek çok zor, uzun mesafe.
Eğer burada olursan her boşluğumda seni görürüm.
Bolca vakit geçiririz.
Madem iki gün buralardasın direkt burada kal.
Burada seninle mi kalacağım?
Yok, ben şantiyede kalırım. Yatakhanede.
-Sen burada kalırsın. -Rahatsızlık vermeyeyim.
Nehir, ben senin kalmanı istiyorum.
Eğer sen de istiyorsan lütfen burada kal.
Tabii ki isterim.
Ben buraya senin için geldim. Seni görmek için.
(Nehir) Seninle vakit geçirmek için. Zaten aldığım en zor karardı.
(Nehir) Ama geldim işte.
Eğer sana da rahatsızlık vermeyeceksem kalıyorum.
Olmaz.
Efendim.
Şey... Olmaz.
(Nazım) Çünkü...
Aslında ben...
(Müzik)
Tarık usta işlerin sıkışacağından korkuyor.
Korkma usta sıkışmayacak. Bu ikimiz için de daha iyi olacak.
Güven bana.
Nehir kararına çok sevindim. Hadi üşüme sen geç.
Tamam.
Tarık usta, anahtarı sana vermiştim.
Bu arada sen de otelden Nehir Hanım'ın bavullarını al Tarık.
Size de zahmet veriyorum. Teşekkür ederim tekrardan.
Önemli değil.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
Kalmana çok sevindim Nehir.
Kal demeseydin gidecektim mecbur.
-Ama itiraf edeyim üzgün gidecektim. -İkimiz de mutluyuz o zaman?
Mutluyuz.
O zaman ben fincanları kaldırayım.
Dur ben de sana yardım edeyim.
(Müzik...)
(...)
(Arabayı gazlıyor)
(Patlama sesi)
-(Nehir) Ne oldu, o ses ne? -Tarık usta.
-Bir şey mi olmuş? -Yok, araba bozuldu herhâlde.
Ciddi bir şey var mı, bir bakalım istersen?
-Halleder o, gel biz oturalım. -Ayıp olur adama. Yardıma ihtiyaç vardır.
Nehir dur, bekle.
Ne oldu?
-Araba arıza yaptı. -Şansa bak, tam da gidecekken.
Ama bayağı duman çıkıyor bundan. Önemli bir şey yok değil mi?
-Patlama sesi falan geldi. -Yok yok.
Arada yapıyor böyle.
Tamir ederim ben şimdi ama biraz zaman alır.
İyi o zaman sen halledersin Tarık usta.
-Gel Nehir biz içeri geçelim, üşüme. -Nazım Bey...
...bakar mısınız? -Efendim Tarık usta?
Nehir Hanım siz içeri geçin...
...ben Nazım Bey'den biraz yardım isteyeceğim.
Seni öldürürüm dedim, öldürürüm!
Ben sana bir anlaşma teklifi ettim, sen de kabul etmedin.
Bana bak, hemen Nehir'e gidip benimle gelmen gerektiğini söyleyeceksin.
Tamam mı? Hadi!
Niye yapacağım bunu? Tek bir geçerli sebep söyle bana.
Bırak!
-Çünkü yap diyorum. -Bırak!
Tamam, bırak.
Canına susamadıysan hemen dediğimi yap. Hadi!
Tamam, bırak bırak!
(Müzik)
-Nehir, benim çıkmam lazım. -Ne oldu, hallolmadı mı?
Yok, halledemedik.
Araba çalışıyor ama yolda kalabilir.
Tamirci falan çağırsaydınız bari.
O kadar vaktimiz yok. Barajda işler var.
Şimdi ben de gideyim yolda falan kalırsa tek kalmasın.
Gidiyorsun yani?
(Araba çalıştı) Maalesef.
Ama işten vakit bulur bulmaz yanına geleceğim.
-Sen burada kendi evin gibi takıl. -Tamam, tamam.
(Müzik)
Bir kez daha kaçmaktan bahsedersen...
...bir kez daha Nehir'e yaklaştığını hissedersem...
...gözümü bile kırpmam, seni gebertirim. Buraya da gömerim.
Kimsenin de seni merak edeceğini sanmıyorum.
Benim kıza yakınlaşmak gibi bir meselem yok ki.
Benim meselem seninle anlaşmak.
Benden yardım istedin, ben de sana yardım ettim.
Şimdi ben de senden yardım istiyorum.
Kaçmama izin ver. Hatta yardım et bile demiyorum.
Kaçmama izin ver, ben gideyim. Sen de burada Nehir'le mutlu ol.
-İkimiz de kazanalım. -Oğlum anlamıyor musun?
Bu mesele benimle ilgili bir şey değil.
Kemal Bey'in adamları...
...senin barajda olmadığını anladıkları an peşine düşerler.
Sen daha kasabanın çıkışına varmadan vururlar seni.
Hop hop nereye gidiyorsun? Şantiye bu tarafta.
Hani anlaşmıştık. Beni baraja çalışmaya götürmeyecektin.
Anlaşma falan yok. Sana ihtiyacım kalmadı.
Kendim hallederim meselemi.
Çünkü sen fırsatçının tekisin, güvenilmez bir adamsın.
Senin de benden aşağı kalır yanın yok. Yaptığına baksana.
Biz ne anlaştık, ne yapıyorsun.
Senin de sözüne güven olmaz.
(Müzik)
Hadi in.
(Müzik)
(Nazım iç ses) Benim bu işi çözmem gerek. Böyle olmaz.
(Nazım iç ses) Gidip gerçeği söyleyeceğim. Başka çare yok.
(Nazım iç ses) Nehir'i daha fazla kandıramam.
Hoş geldin İstanbullu.
Biz de Nazım ustaya temizliğe gidiyorsun diye konuşmaya başlamıştık vallahi.
(Gülmesini taklit ediyor)
Çok komik!
Keyfim yok, hadi gidin başkalarıyla dalga geçin.
Hayırdır İstanbullu? Yüzünden düşen bin parça.
Nazım usta fazla hırpalıyor seni herhâlde.
Nasıl? Burası İstanbul gecelerinden daha heyecanlı değil mi?
Sana ustanın zıttına gitme dedik.
Dar eder burayı sana dedik. Demedik mi?
-Dedik. -Dedik.
Sizin dünyadan haberiniz yok. O sizin ustanızın bana...
Havası sökmez de... Neyse!
O sizin rüyanızda göremeyeceğiniz İstanbul gecelerinden...
...birkaç haftaya fotoğraf atacağım. Bakıp onları konuşursunuz.
-Böyle boş yapmazsınız. -(İşçi) Tabii, tabii ya!
(İşçi) Hadi giy baretini montunu da gel.
(Müzik)
Sıkıldın mı sen de?
Ne zaman geliyor senin baban? Ne zaman gelir bu Nazım?
(Telefon çalıyor)
İhtiyar.
Hemen. Hemen unuttun Nehir Hanım. Hemen!
-Özlendim mi yoksa? -Yoo, gayet iyiyim.
Öylesine aradım.
Seninkiler kapıya dayanmayınca kafamızı dinledik biraz.
Ben de seni özledim.
-Seni iyi gördüm. -(Nehir ses) Çok iyiyim.
İstanbul'dan uzaklaşmak sanki bütün yalanlardan uzaklaşmak gibi geldi.
İlk defa Nehir olarak konuştum biriyle.
-Çok garip bir histi. -Özgürlük gibi.
Özgürlük gibi.
(Müzik)
(Nehir ses) Biliyor musun Nazım yazıştığımızdan biraz daha farklı çıktı.
(Nehir) Ne bileyim?
(Nehir) Yazışırken daha içine kapanık, çekingen birini hissetmiştim.
(Nehir) Ama daha eğlenceli çıktı.
(Nehir) Ve fotoğraflarda göründüğünden çok daha yakışıklı.
Böyle bana baktığında...
...benimle konuşurken çok heyecanlanıyorum.
(Nehir) Elim ayağım birbirine giriyor, aptal gibi görünüyorum resmen.
(Orhan ses) Aptal gibi görünmüyorsan âşık değilsindir.
-(Orhan ses) Mutluluğun tadını çıkar. -(Nehir) Çok mutluyum.
(Nehir) Hiç bu kadar mutlu olmamıştım.
Orhan abi biliyor musun bir de yardımcısı var.
Tarık Bey. Çok da iyi bir insan, bana yardımcı oldu sağ olsun.
(Nehir) Aslında ilk o beni karşıladı.
(Nehir) Ama ne bileyim görünce bir tedirgin oldum.
(Nehir) Yüzünde yarası var. Yazık.
(Nehir) Artık ne olduysa? Kaza mı oldu ne oldu? Bilmiyorum.
(Nehir) Adama da sorup şimdi rencide etmek istemedim.
Öyle işte.
Ayy, Orhan abi ben kapatıyorum şimdi.
(Nehir) Tamam, tamam ararım. Tarık Bey!
Bana mı gelmiştiniz?
-Ben şey için geldim-- -Valizleri mi getirdiniz yoksa?
Yok.
Valizi şimdi almaya gidiyorum.
Ama kimliğiniz gerekli.
Bir de oteli aramanız gerekiyormuş herhâlde.
Tamam, ben hemen arayım. (Telefon çalıyor)
Getiriyorum kimliği.
(Nehir dış ses) Benimle konuşurken çok heyecanlanıyorum.
(Nehir dış ses) Elim ayağım birbirine giriyor, aptal gibi görünüyorum resmen.
(Nehir dış ses) Çok mutluyum.
(Nehir dış ses) Hiç bu kadar mutlu olmamıştım.
(Müzik)
Bugün çay servisi yok mu?
Elinden çay içmek güzel.
Sen bana asılıyor musun?
Asılmamı ister miydin?
Çok mu güzel buluyorsun beni?
Çok güzel buluyorum seni.
(Müzik...)
(...)
(Asansör uyarı sesi)
(Müzik)
(Su akıyor)
-Ne bakıyorsun? -Sen niye el âlemin karısına bakıyorsun?
-Ne anlatıyorsun deli deli? -Hişt!
Ne ayaksın lan sen?
Barajda senin ne işin var?
Hiç yorma kendini, çözemezsin.
Burada dağ, taş, toz, toprak onlarla ilgilen sen.
Sarı!
Bana bak, yok patronmuş, yok Nazım ustaymış falan anlamam ben!
Ne işler peşindesin bilmiyorum ama sana buranın düzenini bozdurtmam.
Neyi bozdurmazsın?
Buranın düzenini mi? Kendi düzenini mi?
(Müzik)
(Kapı vuruluyor)
-Tarık Bey. -İyi akşamlar.
İyi akşamlar.
Ben valizinizi getirdim. Buyurun.
-Zahmet oldu, teşekkür ederim. -(Nazım) Önemli değil.
Başka bir isteğiniz var mı?
Ben, Nazım'ın numarasını almayı unuttum. Bana numarasını verebilir misiniz?
Şey...
Nazım Bey akşamüstü barajda çalışırken telefonunu düşürdü.
Telefonu kırıldı.
Ama isterseniz ben numaramı vereyim.
Zaten Nazım Bey'le beraber olacağız, oradan ulaşabilirsiniz.
Çok iyi olur. Şuraya yazarsanız.
-Teşekkür ederim. İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
(Müzik...)
(...)
(Nazım iç ses) Tamam işte Nazım. Alt tarafı bir gün daha idare edeceksin.
(Nazım iç ses) Sonra gidecek zaten.
(Müzik)
Nermin, ben geldim.
(Gülüşmeler)
(Anlaşılmayan konuşmalar)
(Geçiş sesi)
(Müzik...)
(...)
Günaydın Halil.
Günaydın usta, hayırdır bir şey mi oldu? Erkencisin.
Kahvaltılık birkaç malzeme almaya geldim. Eve götüreceğim.
Kahvaltı mı? Sen kahvaltı yapmazsın ki.
Affedersin. Hemen hazırlıyorum. Ne lazım?
İşte domates, salatalık, peynir.
Biraz zeytin.
-(Halil) Tamam. -Yumurta da koy.
-Yumurta. -Bir tane de ekmek.
İki tane koy ya da.
-(Zahra) Günaydın usta. -Günaydın Zahra.
(Halil) Zahra gel, bana yardım et. Hızlı hızlı ayarlayalım.
Ustaya kahvaltılık malzeme hazırlayacağız.
(Halil) Ben ekmek çıkmış mı bir bakayım.
(Sessizlik)
Nazım usta...
...bu İstanbullu denen adamın durumu nedir?
Daha ne kadar kalacak burada?
-Hayırdır? Bir yanlışı mı oldu yoksa? -Yok, ondan demedim.
Ne bileyim, alışkın değil gibi buralara.
Düzeni bozacak gibi. Kalıcı mı, gidici mi?
Kalıcı mı, gidici mi bilmiyorum.
Ama düzeni bozamaz. Merak etme sen.
-Peki, bir şey-- -Buyur usta, sıcak sıcak.
-Sağ ol Halil. -(Halil) Hazır mı? Ver.
-Buyur usta. -Eyvallah.
-Afiyet olsun. -Hadi kolay gelsin.
Sağ ol.
Usta ne yapacakmış ki bunları? Kahvaltı yapmaz o.
Bilmem. Biz işimize bakalım.
Sen önlüğünü giymemişsin yine?
Sevmiyorum önlük giymeyi kocacığım, biliyorsun.
Böyle rahatım.
Tamam. Etrafa dikkat et ama.
Kıskanç kocam benim, merak etme. Dikkat ediyorum zaten.
Hem senden başkasını görmüyor ki gözüm.
(Müzik)
Ne yapıyorsun sen? Günaydın, günaydın. Gel.
Evet, haklısın. Kalkma zamanı değil mi?
Hadi, kalk bakalım o zaman, kalk.
(Müzik)
Bugün çok güzel bir gün.
Ne oldu?
Tabii sen dışarı çıkmak istiyorsun şimdi.
Kıyamam. Bir de tuvalet muhabbetleri var değil mi?
Hadi, çıkalım bari. Ne yapalım, hadi.
(Müzik...)
(...)
(Araba çalıştı)
Gel buraya gel, gel, gel.
(Müzik)
-Günaydın. -Günaydın.
-Erken kalkmışsınız bugün? -Bu tatlı şey uyandırdı.
Ben size kahvaltılık bir şeyler getirdim. Evde bir şey yoktu.
Şey yani, yokmuş. Buyurun.
-Teşekkür ederim. -İyi günler
Nazım nerede?
Şey, Nazım Bey şantiyede sabahladı.
Erkenden baraja gitti. Benden rica etti.
Size kahvaltılık bir şeyler getirmem için.
Teşekkür ederim. Bu arada bana, siz demenize gerek yok.
Nehir diyebilirsiniz. Daha samimi oluyor.
Tamam. Nehir.
Peki, ben de sana Tarık abi diyebilir miyim?
(Müzik)
Tabii, diyebilirsin.
(Müzik)
Acıkmış. Ben mamasını vereyim.
(Müzik)
(Sessizlik)
Suyu da azalmış. Dur, suyunu da koyalım.
Sen, Nazım'dan daha iyi biliyorsun evi.
Dün bir tane kahveyle cezve aramak için kaç tane çekmece açtık.
Usta bu aralar çok dalgın.
Âşıktır belki.
Yani, öyle derler ya dalgın olanlar için.
Âşıktır falan diye, ondan söyledim.
Seninle yazıştığından beri bir garip zaten.
Nasıl garip?
-Afiyet olsun. -Tarık abi.
Ben yalnız kahvaltı yapmayı hiç sevmem.
İstanbul'da da Orhan abiyle yaparız hep.
Bana katılmak ister misin?
-Şey, ben... -Korkma, korkma.
Geç kalmazsın, elim hızlıdır. Hemen kahvaltıyı hazırlarım.
(Müzik)
(Nazım) Beraber hazırlayalım o zaman.
(Müzik)
(Yemekhane ortam sesi...)
(...)
(Müzik)
(Tarık iç ses) Öğle yemeğine geç gel. Ama hızlı ye.
(Tarık iç ses) Sonrasında yemekhanenin arkasındaki kilere gel.
(Tarık iç ses) Tatlı ikramım olacak.
(Müzik)
-Çok güzel oldu. -Sen böyle geç istersen.
Olur.
Bak, ne güzel oldu böyle.
(Nehir) Ee...
...ne zamandır burada yaşıyorsun?
Üç sene oldu.
Ailen, eşin falan yok mu?
Yok.
Zor olmuyor mu?
Ne zor olmuyor mu?
Yalnızlık.
Şey, yalnız değilim ki.
Aa, sevgilin mi var?
Görüştüğüm biri var. Evet.
Ne güzel. Umarım çok mutlu olursunuz.
Seviyor musun onu?
Evet.
Nasıl bir his?
Şey...
...heyecanlı.
Gergin.
Çok iyi anlıyorum seni biliyor musun?
Aynı şeyleri ben de hissediyorum çünkü.
Ve gerçekten de dediğin gibi. Hem heyecanlanıyorsun hem geriliyorsun.
(Nehir) Sanki böyle midemin içinde bir düğüm var da...
...içinde kelebekler sıkışıp kalmış, çırpınıyormuş gibi.
Onu görünce çok heyecanlanıyorum.
(Nehir) O kadar heyecanlanıyorum ki gözlerinin içine bile bakamıyorum.
(Nehir) Elim ayağım birbirine karışıyor. (Telefon çalıyor)
Pardon.
(Müzik) (Telefon çalıyor)
Acil bir şey değildir. Devam edebiliriz.
(Nehir) Ne diyordum?
Yani bilmiyorum, aynı şekilde mi oluyor sana da ama...
...bende durumlar böyle. Ne yapacağımı şaşırıyorum.
(Telefon çalıyor)
Bu önemli galiba. Benim açmam lazım.
-Kusura bakmayın. -Keyfine bak.
-(Nehir) Efendim? -(Zerrin ses) Nehir neredesin sen?
(Zerrin ses) Telefon açıyorum, çıkmıyorsun. Eve de gelmiyorsun.
-(Zerrin ses) Öldüm meraktan. -Bir şey yok.
İki günlüğüne şehir dışına geldim işte.
Şehir dışı mı? Şehir dışı!
(Zerrin ses) Niye bana hiç haber vermiyorsun sen?
Tamam, tamam. Bir şey yok işte. İki günlüğüne geldim, döneceğim.
(Nehir ses) Kafa dinleyeyim istedim biraz.
Nehir neredesin sen?
Ararım sonra seni. Müsait değilim şu an. Hadi, konuşuruz.
Nehir ne-- Nehir!
Ne oluyor? Bu kız neler çeviriyor?
(Müzik...)
(...)
-Hayırdır sabah sabah? -Nehir'in nerede olduğunu biliyor musun?
-(Zerrin) Nereye gittiğini? -Nehir bir yere mi gitmiş?
Senden habersiz!
Nehir nereye gitti?
Bilseydim de sana söylemezdim zaten.
Rahat bırak kızı. İstemiyor bu hayatı.
Onun ne istediğini ben bilirim.
Öyle oturduğun yerde, kızın kafasını bulandırıp...
...aklını karıştırma.
Yoksa, hırsımı senden çıkartırım.
Pabucumun şairi.
(Erkek 1) Sen adamı çok yoruyorsun oğlum.
(Erkek 1) Buraya değil, buraya koyacağız.
-(Erkek 2) Buraya mı baba? -(Erkek 1) Evet, geç.
(Müzik)
İbrahim, Nazım usta nerede?
Mesaiye hiç geç kalmazdı.
Ben de demin ofislerin oradaydım. Orda da yoktu.
Vallahi bilmiyorum, haberim yok.
İstanbullu...
...usta en son seninleydi. Var mıydı gece bir sıkıntı?
Ben, senin ustanın bekçisi miyim? Beni bırakıp gitti.
Uyuya kalmıştır. Ara, uyandır.
Biz burada çalışıyoruz, adam keyif yapıyor.
(İbrahim) Usta mesai saatlerini hiç aksatmaz.
(İbrahim) Senin gibi gevşek mi uyuyakalsın.
(İnşaat ortam sesi)
(Arama tonu)
(Müzik)
-Sen zahmet etme. Hallederim ben. Ver. -Yok, misafirsin sen.
-İyi, beraber yapalım o zaman. -İyi, tamam.
Ben bunları yıkıyorum. Sen de kurula o zaman.
-Olur mu? -Olur.
(Su akıyor) (Müzik)
Usta telefonuna bakmıyor. Ben bakıp geliyorum.
İbrahim dur, ben de seninle geleceğim.
Gelme, istemez. Kaytarmaya yer arama.
(Müzik)
(Araba çalıştı)
(İşçiler kendi aralarında konuşuyor)
-Kahvaltı için teşekkür ederim. -Ben teşekkür ederim.
Bir şey soracağım.
Tabii.
Nazım bana, hep buradaki şelaleden bahsederdi.
Sence bugün vakti olur mu beni oraya götürmek için?
-Yani, Nazım usta--
Yarın dönüyorum diye diyorum.
Dönmeden önce şelaleye Nazım'la birlikte gitmek istiyorum.
O yüzden sana sordum zaten vakti olur mu diye.
(Nehir) Şimdi aramak istemiyorum, çalışıyor. Daraltmayayım onu.
Ben de zaten buraya pat diye geldim.
-(Nehir) Ne diyorsun? -Nazım usta bugün çok yoğun.
Sanmıyorum.
Anladım.
Olsun. Kısmet değilmiş.
(Müzik)
Ben, senin için konuşurum ustayla.
-Bir boşluk yaratmaya çalışırız. -Gerçekten mi?
Teşekkür ederim. Sen çok iyi bir insansın.
O zaman ben hemen hazırlanayım.
Nazım vakit bulursa beni burada beklemesin.
Gelir değil mi?
-İnşallah gelir. -(İbrahim) Nazım usta.
Biri mi geldi?
Nazım ustayı evde sanıyorlar.
Dün gece şantiyede kaldığı için haber vermemiş olabilir.
-Siz rahatınıza bakın. Hallederim ben. -Tamam.
(İbrahim) Günaydın.
Ne bağırıyorsun oğlum sabah sabah?
-Milleti uyandıracaksın şimdi. -Usta seni merak ettim.
Sen hiç mesaiye geç kalmazdın. İyi misin?
İyiyim, iyiyim.
Köpeğin huysuzluğu tuttu. Onunla ilgilendim, hadi.
-Ne köpeği ya? -Yolda gelirken köpek buldum.
Rahatsızdı. Onu iyileştirmeye çalışıyorum. Hadi.
-Ya usta-- -Ne oluyor ulan?
Sabah sabah sorguya mı çekiyorsun sen beni?
Anlattık ya, ne uzatıp duruyorsun? Hadi, bin şu arabana, hadi.
Hişt, bana bak, İstanbullu nerede?
-Şantiyede. -Oğlum niye yalnız bırakıyorsun adamı?
Ben sana demedim mi ben yokken, onunla sen ilgileneceksin diye?
Hem, sen niye buraya geliyorsun? Anlamadım ki.
Usta seni merak ettim. Aradım, telefonunu da açmayınca telaşlandım.
Hem sen, İstanbulluyu merak etme. O işinin başında.
(İbrahim) Ben buraya gelirken, o da benimle gelmek istedi.
Güya seni merak etmiş. Aklı sıra işten kaytaracak.
-Çakal! -Hadi, şantiyede görüşürüz.
-İstanbulluyu benim odama gönder. -Niye?
Delirtme beni. Gönder işte.
Tamam usta göndeririz. Niye sinir yapıyorsun?
(Araba çalıştı)
(Müzik)
-(İbrahim) Sarı gel, bin arabaya. -Ne oldu?
Nazım usta odasına çağırıyor seni.
İşim var, görmüyor musun?
Ulan oğlum ne işi? Adam odama gelsin dedi.
Hadi oyalama beni. Yürü.
(Erkek) İbrahim ne olmuş? Nazım usta nerede?
-Ofisinde. -Ne olmuş ki İbrahim. Niye geç kalmış?
Size ne? Size ne? Niye geç kalmışsa kalmış.
(İbrahim) Ne olmuşsa olmuş. Her şeyi merak etmeyin abi.
Hadi işinize, hadi.
Bu İstanbullu herkesin ayarını bozdu arkadaş.
Yürü ya!
(Araba çalıştı)
(Müzik...)
(...)
(Kapı vuruluyor)
Gel.
Günaydın.
Bana çalış çalış diyorsun, devamlı odana çağırıyorsun.
Yine niye buradayım?
(Sessizlik)
Sabah Nehir'le konuştum.
Şelaleyi görmek istiyor.
Vay! Burada şelale mi var?
Güzelmiş.
Bak...
...seninle Nehir'i alıp şelaleye gideceğiz.
Gözümün gördüğü bir yerde kızla zaman geçireceksin.
Sonra yeniden yanıma geleceksiniz.
Benim kaçırdığım bir şey mi var?
Biz bu anlaşmayı iptal etmedik mi? Sen kendin halletmeyecek miydin?
Tamam.
Seninle beraber, kızı götürelim şelaleye.
Ben de senin rahat çalışmanı sağlayacağım.
(Müzik)
Yok ya, yapmayacağım.
Ben demir taşımayı da öğrendim, kafam da rahat böyle.
Tarık!
Bak, ikimiz de numara yaptığını çok iyi biliyoruz.
Uzatma.
Tamam işte...
...anlaştığımız gibi olacak her şey.
Tam olarak nerede çalışacağımı göster.
Tamam, ben sana ayarlarım bir şeyler.
Ama önce müdürle konuşmam gerekiyor. Öyle hemen olmaz.
Bugünü bir atlatalım da.
Sen şimdi işinin başına dön.
Öğle yemeği arasında ben seni alırım. Sonra da Nehir'i alırız.
Sadece öğlene kadar idare ederim.
(Müzik)
Hayırlı işler. Bana yarım kilo sucuk ayarlar mısın?
Sağ ol.
Kalsın, kalsın.
(Müzik...)
(...)
(Erkek) Kına, düğün, albüm. Sizinkini de hemen yazıyorum.
(Erkek) Tamamdır. Hazır sizinki.
Kına, düğün, albüm. Hepsi içinde.
İsmet abim, hemen bakıyorum abim. Buyurun, bu sizinki.
Hoşça kalın. İyi günler. Mutluluklar dileriz.
(Erkek) Efendim, sizinkini hemen hazırlıyorum.
(Erkek) Sizinki yetişemedi. Biraz yoğunum ama hemen halledeceğim.
(Erkek) İki güne hazır, tamam mı?
(Erkek) Hoşça kalın. Mutluluklar dilerim efendim.
(Erkek) Oo! İsmet abim, hoş geldin.
Abim, çay, kahve?
Soydan, sen benimle dalga mı geçiyorsun oğlum?
Zaten nereye gitsem millet arkamdan fısır fısır konuşup, gülüşüyor.
Bir de sen vitrine kocaman fotoğraf koymuşsun.
Vallahi abi, hikâyeyi duyan geliyor. Abi, dükkânın yüzü oldun resmen.
Soydan, deli etme adamı, kaldır şunu hemen.
Tamam. Tamam abi, kaldırıyorum. Kızma abi.
Kaldır.
Kaldırıyorum abi, hemen kaldırıyorum.
Yırtıp atarım abi ben bunu.
Soydan, dur.
Efendim abi.
Atma onu, ver bana.
Ne yapacaksın abi fotoğrafı?
Sana ne? Ne yapacaksam yapacağım. Fotoğraftaki ben değil miyim?
İyi tamam abi, al.
Hadi eyvallah.
-İsmet abi? -Efendim?
-200 lira. -Ne 200 lira?
Ee abi, fotoğraf, çerçeve. Birinci kalite bu abi, ithal.
Bak, 300 ama sana 200 yapıyorum ha.
Allah cezanı!
Bizde de durumlar karışık.
Eyvallah abim.
Hepiniz soyguncu oldunuz be.
(Müzik...)
(...)
Neredeysen bulacağım seni.
(Müzik...)
(...)
(Erkek işçi) Nasıl alakası yok? Ben sana veriyim. Allah Allah!
(Üst üste konuşmalar)
Hişt!
Ne var?
Ha?
Nazım usta değil mi o?
Beyler, Nazım usta kasabaya mı iniyor?
Olacak iş değil. Yemin ediyorum ilk defa görüyorum.
Hayırdır İstanbullu, sen bir şey biliyor musun?
Ben nereden bileceğim. Siz daha iyi tanırsınız ustanızı.
Sen geldiğinden beri bir tuhaflaştı bu adam.
Seni adam edeceğim derken kendi huyu değişti.
Yemin ediyorum var ya İstanbullu, seninle yatan şaşı kalkar.
(Erkek işçi 1) Evde sen, işte sen, ofiste sen.
Kırk yıllık Nazım usta sırf senden kaçacağım diye inmediği kasabaya iniyor.
Doğru.
Ne alakası var? Ustanız âşık oldu oğlum, âşık.
Yalan!
-Nazım usta? -Yalan!
Öyle aval aval bakarsınız işte.
Ne yapsın adam, çaresiz.
Etrafına bakıyor, hayatında kadın görmemiş adamlar.
Gelip bana soruyor. Ha?
Tarıkcığım ne yapacağım? Çayımı, kahvemi koyuyor.
-Nazım usta? -Aynen. Öğlenden sonra da boşum.
Ustanıza taktik vereceğim.
-Nazım usta. -(İbrahim) Beyler.
Ne yapıyorsunuz? Hadi herkes işinin başına.
Bu sarının uyduruk laflarını dinleyerek bitmez bu inşaat.
-Hadi abi! -Taktik diyor.
-Hadi abi! -Gel oğlum.
(İbrahim ıslık çaldı) Sen de.
(Üst üste konuşmalar)
Yok abi, Nazım usta âşık falan değil.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik...)
(...)
Pardon, paket yapar mısınız?
Tabii.
Şey pardon, verir misiniz bir dakika?
(Kasiyer kadın) Tabii, buyurun.
Bir de kalem alabilir miyim?
Teşekkür ederim.
(Duygusal müzik...)
(...)
Ge-geç kaldın, yemek arası bitti.
(Tarık) Tamam, işten dolayı geç kaldım.
Ver bir şeyler, hızlı hızlı yerim.
Çorba?
Yok yemem, makarna.
Eyvallah.
Yemek arası bitmiş adam şi-şimdi geliyor.
(Müzik...)
(...)
(Nazım) Tarık.
Hadi.
-Ne? -Hadi gidiyoruz.
Şimdi olmaz, çok yoruldum. Biraz dinleneceğim.
(Nazım) Tarık!
Benimle geliyorsun dedim. Zamanımız kalmadı.
Şu üstünü falan da değiştir.
(Nazım) Tarık!
Hadi.
(Müzik)
(Kapı açıldı)
Zahra!
Ödüm koptu. Öyle pat diye girilir mi içeriye?
Ne yapıyorsun burada?
Temizlik malzemesi almaya geldim işte.
-(Halil) Ha. -Bir şeyler eksikti de.
Te-temizliğe daha üç saat var.
Üç saat, beş saat ne fark eder?
Şimdiden her şey hazır olsun istedim.
Bir de üstünü falan da düzeltiyorum.
Hani sen kıskanıyorsun ya.
Kocacığım.
Zahra, ma-malzemeleri almadın.
Aa, evet.
(Müzik)
Al bunu.
Nehir'e verirsin.
Bu ne?
Hediye.
Ne aldın hediye olarak?
Sana ne? Neyse ne.
Ne demek sana ne? Ben götürüp vermeyecek miyim kıza?
Ne olduğunu bilmem lazım.
Kitap aldım.
Ne gülüyorsun?
Şimdi senin için dünya yol gelmiş.
İlk kez gördüğün güzeller güzeli bir kıza kitap mı aldın?
Nehir sevecektir onu.
Bak Nazım usta, burada usta sen olabilirsin.
Ama kadınlar konusunda usta benim.
Böyle romantik cümleler, davranışlar kısa süreli etkiler yaratabilir.
(Tarık) Ama kalıcı bir etki istiyorsan...
...bir kadına sendeki değerinin maddi karşılığını göstermen lazım.
Nasıl yani?
Nasıl yani? Yani ona pahalı bir hediye alman lazım.
Neden? Çünkü kadınlar pahalı hediyeleri, elmasları, pırlantaları...
...altınları severler.
Kısacası Nehir'in üstünde bir etki yaratmak istiyorsan...
...ve yalanın ortaya çıktığında sana kızgınlığının...
...hafiflemesini istiyorsan, ona pahalı bir hediye alman lazım.
Senin düşündüğün gibi biri değil o.
Bütün kadınlar aynıdır. Ama neyse.
Ben senin hediyeni vereceğim, sıkıntı yok.
Ne yapıyorsun?
Tamam.
Dediğin hediyeyi de alacağız.
(Nazım) İkisini de vereceksin tamam mı?
Bakalım hangisini beğenecek?
Hiç şansın yok.
Şehre indiğimizde sakın kaçayım deme.
Nerede olsan bulurum seni.
Gerçi ben bulmadan patron bulur da.
Beni zor kullanmaya sakın mecbur bırakma.
Kaçmak mı?
Nehir hediyeleri açtığında senin yüzünün alacağı ifadeyi görmeden...
...hiçbir yere gitmem.
Merak etme.
(Müzik...)
(...)
Bak, birisine ilk kez takı alıyorsan bu asla yüzük olmamalıdır.
Kafa karıştırır.
(Tarık) Bileklik; sadedir ama romantik değil.
Küpe; zaten olmaz, basit kaçar.
Doğru takı mutlaka bir kolye.
Bir gerdanlık veya kolye seçerken uzunluğunu doğru seçmemiz lazım.
Kadının boynunda nerede durduğuna dikkat edeceğiz.
Mesela 40 santim, gerdanlık uzunluğu.
Köprücük kemiğinin üstünde durur, yaka çizgisini belirler.
45 santim, prenses uzunluğu.
(Tarık) Yaka çizgisinin üstünde durur.
60 santim, opera uzunluğu; böyle elbise, bluz üstüne takılır.
Bence Nehir'e prenses uzunluğu çok yakışacak.
Çok pardon.
Şu 45 santim uzunluğundaki kolyelerinize bakabilir miyiz?
Tabii.
Şimdi bu aralar böyle küçük objeli, zarif altın kolyeler moda.
Mesela bunun gibi.
-Şunu alabilir miyiz? -Tabii.
Çok zevkli bir seçim oldu.
Gerçekten kadınların duygularından anlıyorsunuz.
Şey, bunu boynunuzda deneyebilir miyim?
Yani zarif bir boyunda nasıl duruyor görmek istiyorum.
Tabii.
(Müzik)
Tam tahmin ettiğim gibi, çok yakıştı.
Teşekkür ederim.
Bir kadının düşünceleriyle duyguları arasındaki sonsuz savaşta...
...boyun tarafsız bölgedir.
Bu yüzden bir kadının en huzurlu yeri boynudur.
Sizin de çok zarif bir boynunuz var.
Yani biz bu kolyeyi alıyoruz.
Tabii.
Oyun oynamayı bırak. Alıp çıkalım.
-Hediye paketi olacak. -Tabii.
-Ne kadar borcumuz? -2269 TL.
Ne kadar?
2269 TL.
(Kadın) Gerçekten çok şanlısınız. Bu haftaya özel yüzde 20 indirim yaptık.
Buyurun.
Fiyatı seni bile etkiledi.
Bir de Nehir'in ne hissedeceğini düşün.
Şifre lütfen.
Siz buralarda mı yaşıyorsunuz?
Evet.
Baraj inşaatında mühendisim.
(Kadın) Aa, çok güzel.
Eğer başka bir ürün almak isterseniz, bana buradan ulaşabilirsiniz.
Bu arada Mehtap ben.
Memnun oldum Mehtap, Tarık ben de.
-Ben de. -Girdim şifremi.
Teşekkürler.
O zaman ben hediye paketi yapıyorum.
Şöyle kartınız.
-Buyurun. -(Nazım) Teşekkür ederim. İyi günler.
Mehtap Yavuz.
(Tarık) Ne yapıyorsun?
Niye yırtıyorsun?
Buradan defolup gittiğinde ne yapıyorsun yap! Umurumda değil!
Ama benim yakınımdayken insanların duygularıyla oynamana izin vermem.
Anladın mı beni?
Seni insan içine çıkaranda kabahat zaten.
Kıskançsın sen, kıskanç.
Harekete bak.
Hadi biraz daha hızlı beyler.
(İbrahim ıslık çalıyor) (İbrahim) Hişt!
-(İbrahim) Lan faydasızlar! -Aha geldi.
Hayırdır, ne bu rahatlık?
(İbrahim) Baretler falan da çıkmış?
Hadi işinizin başına, kalkın.
Kendimize dinlenme arası verdik.
Kendimize dinlenme arası verdiniz? Bak sen!
Oğlum, dinlenme arasına daha vakit var. Bilmiyor musunuz?
(İbrahim) Nazım usta her an gelebilir.
Hadi bak, sizi böyle görürse olacaklara karışmam, kalkın.
Bak ya, hâlâ Nazım usta diyor.
Nazım usta aşkından gözünün önünü göremiyor, bizi nasıl görecek?
Hem baksana, işinin başında bile değil.
İstanbulluyla kız derdine düşmüş. Ha?
(İbrahim) Ne saçmalıyorsunuz lan siz?
Ha, ne anlatıyorsunuz oğlum?
Dünkü serserinin lafıyla ustaya dil mi uzatıyorsunuz siz?
Hişt! Sıktığı yalanlara kandınız mı? Alo!
Vallahi sonuçta bak, ne Nazım usta burada ne İstanbullu.
Bu barajın enayisi biz miyiz İbrahim?
İstanbullu çalışmıyorsa dinlenmek bizim de hakkımız.
-Değil mi? Değil mi lan? -Doğru.
-Tabii, anca gidersin. -Hadi bakalım.
İbrahim, öğlen güneşi güzele vururmuş.
(Müzik)
(Nazım) Hadi.
Nazım, hoş geldin.
Hoş buldum. Çok güzel olmuşsun.
Teşekkür ederim.
Seni şelaleye götürmeye geldim.
(Tarık) Tarık usta bizi bırakacak.
Ben işinden alıkoymadım değil mi seni?
Yok ya, sıkıntı yok.
Kız arkadaşımı gezdireceğim dedim.
Bu arada sana hediye aldım.
Bana hediye mi aldın? Ne gerek vardı?
Yok canım, şimdi sen zahmet edip almışken, benim almamam olmazdı.
Bu kadar işinin arasında.
Çok teşekkür ederim, çok incesin.
Sen kalkıp benim için buraya kadar geldin.
En güzel hediye bu.
Açsana.
İçeride açayım istersen.
Tamam, içeride aç o zaman.
(Müzik)
Dur, önce bunu aç.
Neden iki tane aldın? Mahcup ediyorsun beni.
İçimden geldi.
(Duygusal müzik)
Çok şık, çok güzel.
Teşekkür ederim.
Ne demek. Tabii boynunda görmek lazım.
Dur ben sana yardım edeyim.
(Duygusal müzik...)
(...)
Çok güzel oldun.
Bak, bugün bunu boynundan çıkarmanı istemiyorum, tamam mı?
Teşekkür ederim tekrar.
O zaman sıra bunda.
(Duygusal müzik)
(Nehir iç ses) Bir gün seninle tüm bu caddelerde birlikte yürümek dileğiyle.
(Nehir iç ses) Nazım.
(Duygusal müzik)
Nehir, iyi misin?
Çok teşekkür ederim.
Aldığım en güzel, hatta en anlamlı hediye.
Teşekkür ederim.
(Duygusal müzik)
Seninle bütün bu caddeleri gezmek için sabırsızlanıyorum.
Şey o zaman, gezmeye şelaleden başlayalım, ha? Hadi.
(Nehir) Nazım.
Yanında olduğum için çok mutluyum.
Ben de Nehir.
Ben de.
Ama bu arada kolye çok yakıştı.
(Tarık) Hadi gel çıkalım, Tarık Usta bekliyor.
Ceketim orada, onu alayım.
(Nazım) Nazım Usta.
Ee, hangi hediyeyi daha çok beğendi?
Belli değil mi? Boynundaydı işte.
(Nazım) Şey, kitap?
Kitaba bir şey demedi mi?
Öyle kitabı da açtı baktı, sonra kenara attı.
Ha bu arada teşekkür etti.
(Korna sesi)
(Müzik...)
(...)
(Nehir) Geldik mi?
(Nazım) Geldik.
Ee, nerede şelale?
Şey, araba buraya kadar gelebiliyor da. Biraz ileride sağda, görürsünüz.
Nazım Bey, siz biliyorsunuz yolu.
Evet, geldik, şimdi biraz yürüyeceğiz, sonra karşımıza çıkacak.
Tarık Usta, sen gidebilirsin. Biz biraz dolaşıp ararız seni.
Sorun değil.
Gidip gelmek zor olur şimdi, ben takılırım buralarda.
-(Nazım) Siz buyurun. -Sen bilirsin.
(Müzik...)
(...)
(Nehir) Gerçekten de bahsettiğinden çok güzelmiş. Bayıldım!
Evet, güzeldir.
(Nehir) Demek boş zamanlarında buraya geliyorsun.
(Tarık) Yani beni ferahlatıyor su sesi falan böyle.
(Tarık) Güzel, rahatlıyorum buraya gelince.
Ben de hep rahatlamak istediğimde deniz kenarına giderim.
Peki romantik olmadığın zamanlarda ne yaparsın?
Yani işin ne?
Şey, yazışmış mıydık bunu? Ben hatırlamıyor olabilirim.
Yok, yazışmadık.
Ama böyle güzel bir yere gelmişiz, şimdi iş güç konuları sıkıcı değil mi?
Yani, evet. Sıkıcı ama ne bileyim merak ettim.
Yani devlet sırrı değilse söyle.
-Yatırım danışmanıyım ben. -(Tarık) Vay.
-Para yönetiyorsun yani? -Yani, öyle de denilebilir.
(Tarık) Güzel.
Tamam, sıkıcı soruları geçelim. Gelelim heyecanlı sorulara.
İstanbul'da geceleri ne yaparsın? Hangi mekânlara gidersin?
Yani Boğaz'daki mekânlar hareketli olur.
İstanbul'u iyi biliyor musun? Yazışırken hiç bahsetmedin.
Yok, bildiğimden değil de...
...öyle, kuzenlerimin yanına gelmiştim bir ara, onların götürdüğü kadar.
Belki bir mekânda karşılaşmışızdır diye sordum.
Ben gece dışarı çıkmayı çok sevmem, daha çok evde vakit geçiririm.
Zaten son birkaç aydır en çok sevdiğim şey...
...seninle yazışmak.
(Müzik)
Yani anlamıyorum, neden senin gibi genç, güzel bir kadın...
...internette hiç yüzünü bile görmediği bir adamla yazışıp...
...bir gün de çıkıp yanına gelir ki?
Bilmem.
Ben de bunun cevabını bulmak için yanına geldim işte.
Korkmuyor musun hiç?
Ya kadınlara tuzağa düşüren bir yalancıysam?
Şuraya gidelim mi? Orası daha güzel görünüyor, hem yakınına da gitmiş oluruz.
Dur dikkat et, düşersin.
(Müzik)
(Nehir) Hi!
(Gülüşüyorlar)
Dikkat et.
Merak ediyorum, buraya gelmende tipim hiç etkili olmadı mı?
Bence de dış güzellik önemli değil ama sonuçta seni gördüğüm zaman...
...güzel olduğun için mutlu oldum.
Utandırma beni şimdi.
Utandığında daha güzel görünüyorsun.
Ben de senin fotoğrafına çok baktım.
(Müzik)
Yani bence de iç güzellik çok önemli ama ne bileyim, düşünsene böyle...
...40'lı yaşlarında, saçı sakalı ağarmış...
...Tarık Usta gibi yüzünde yara olan biri falan olsaydım...
...yine de gelir miydin?
Bilmem.
Yani bir anda sorunca bilemedim.
Nazım, biz seninle dört aydır birbirimizi hiç görmeden yazıştık.
Ben sadece o güzel kalpli adamı görmek için geldim.
(Müzik)
(Kapı zili çaldı)
-(Zerrin) Hoş geldin. -Hoş bulduk.
Ayakkabılarını çıkar da geç, ev kirleniyor.
Pardon.
Yeni müşteri ayarladım.
Aa!
Dinliyorum.
Adamımız işe yaramaz bir mirasyedi.
Bunun babası armatör...
...müş, rahmetli olmuş. -Mekânı cennet olsun.
Âmin, âmin. Malı mülkü, parası pulu ne varsa da bu salağa kalmış.
Salak?
-Hadi bakalım, neden salak? -Salak çünkü adam dört sene önce ölmüş.
(Erkek) Bu oğlanın da yaptığı tek şey, para yemek olmuş.
Yani biz bu işe müdahale etmesek beş, hadi bilemedin on seneye kadar...
...zaten meteliğe kurşun atacak. -Tam bizim tipimiz.
Bunu kaçırmamak lazım.
Nehir, İstanbul'a bir dönsün...
Nehir, İstanbul dışında mı?
-Bir yere gitti. -Nereye gitti?
Bir yere gitti dedim ya, dönecek ama yarın.
Benim bildiğim Nehir, sana sormadan şuradan şuraya adım atmaz.
Her şey kontrolümde Ekrem, uzatma.
-Yarın Bahadır Bey'le görüşmesi var. -Yetişir.
Bahadır Bey'le görüşecek.
-Ne içersin? -Fark etmez.
Anahtarı vereyim sana.
Hadi görüşürüz. Akşam için ben sana yemekhaneden bir şeyler getiririm.
Gerek yok. Dolapta yemeklik malzemeler vardı, gördüm.
-İyi, tamam. Biz gidelim o zaman. -(Nehir) Nazım.
Öğleden sonrası için izin alacağım demiştin.
(Nehir) Yemeği birlikte yeriz diye düşünmüştüm.
Olur, süper olur. Açım zaten.
Tarık abi, yemeğe sen de katılmak ister misin?
Sana teşekkür etmek istiyorum.
Olur, katılırım.
Abi mi?
Zevzeklik etme, gel şöyle.
Şelalede ne konuştunuz?
Hiçbir şey, öyle havadan sudan. Vakit öldürdük.
Nasıl yani? Bayağı bayağı konuşuyordunuz orada.
Benim fotoğrafımı konuşup durduk işte.
Normalde gelmeye cesaret edemezmiş, güvenmezmiş.
Benim fotoğrafımı görünce gelmeye karar vermiş.
Öyle mi dedi gerçekten?
Sen de benim hiçbir dediğime inanmıyorsun, git kıza kendin sor.
Hişt, bana bak, yemekten sonra hemen kalkacağız, tamam mı?
Tamam Tarık abi.
(Müzik)
(Televizyondan sesler geliyor)
Çıkar şu ayakkabılarını.
(Televizyondan sesler geliyor)
Ben de sana yardım edeyim, ne nerede bilmiyorsundur şimdi.
-Zahmet etmeseydin. -Olur mu öyle şey?
Ee, ne yemek istersin, ne yapalım?
Dolapta bamya gördüm, Nazım'ın en sevdiği yemek.
(Nehir) Yanına da pilav yaparız.
(Nehir) Şimdi, hah.
Usta çok sevinecek.
-(Nehir) Pirinç nerede acaba? -(Nazım) Burada.
(Nehir) Gerçi pirinci soruyorum ama...
...ben bir türlü beceremiyorum pilav yapmayı, sürekli dibi tutuyor.
İnşallah bu sefer olur.
Ben güzel pilav yaparım, istersen onu da ben yapayım.
-Gerçekten mi? -Tabii.
Ne yalan söyleyeyim çok sevinirim Tarık abi.
(Nehir) Hadi başlayalım o zaman, anca olur zaten.
Tamam.
(Nehir) Domates var mı acaba?
Nehir'in bir gün kendi kararlarını vermeye başlayacağını biliyordun.
Evet ama saf bu kız.
Yani bizim işlerde yetenekli olduğuna bakma.
Hayatla ilgili hiçbir bilgisi yok.
Sana bir şey soracağım. Sen...
...Nehir'in gitmesine işler bozulacak diye mi endişeleniyorsun...
...yoksa yanından ayrılacak diye mi?
Ne fark eder Ekrem?
Sen bana Nehir'den daha becerikli, yetenekli birini bulabildin mi?
Kolay değil, vakit lazım. Nehir gibisini bulmak zor.
Neyse bu kafa dinleme durumu işe yarar belki.
İyi gelecek.
Birkaç olay oldu üst üste, bizimki iyice gerildi ama bu tatil yarayacak ona.
Ben de hiç üstüne düşmüyorum.
Yarın kesin dönecek değil mi? Bahadır Bey'i gerçekten zor ikna ettim.
Öyle dedi, dönecek. Dönmek zorunda.
Zaten benim yanımdan başka kalacak yeri yok ki.
(Müzik...)
(...)
Çok güzel kokuyor. İnşallah beğenir.
(Müzik)
(Televizyondan sesler geliyor)
-Cengiz, Tarık ben. -Oo mösyö, yine yoksun ortalarda.
Yoksa hâlâ en sonuncu hatunla mısın? Ne yapıyorsun, nasıl gidiyor?
Ne hatunu, saçma sapan bir yerdeyim. Bana acil para lazım.
-Ne kadar lazım? -147 bin lira.
O kadar parayı nereden bulacaksın oğlum?
Benim takıldığım bir kız vardı ya, Fulya, numarasını veriyorum, yaz.
Bekle. Evet?
Tamam, evet?
Tamam, kaydettim.
Fulya'yı ara, ona de ki Tarık seninle konuşmak istiyormuş.
Eğer konuşmak istemezse acındır, çok zor durumda olduğumu falan söyle.
Ona de ki Karvas İnşaat'ı arasın.
-(Cengiz ses) Ne? -Karvas İnşaat.
Tamam.
(Tarık ses) Arasın desin ki Tarık'la konuşmak istiyorum.
Ama ailesi duymasın, ailesinden habersiz, tamam mı?
(Cengiz) Oğlum ne işler çeviriyorsun Allah aşkına?
Senin bu uçkur davandan benim başıma bir iş gelmez değil mi?
Cengiz, bak ben bu saçma sapan yerde daha fazla kalamam.
Lütfen, beni kurtaracak tek kişi o, hadi.
(Televizyondan sesler geliyor)
Topla şu ayaklarını. İçeride bir kadın var.
(Televizyondan sesler geliyor)
Kıs şunun da sesini.
(Islık çalıyor)
Yemekte ne var?
Nohut, pilav, çorba da var.
Halil nerede?
Kilere gitti, bir şeyler eksik de onları getirecek.
Ben de kasabaya iniyordum da eksik bir şey var mı diye sorayım dedim.
Yok, sağ ol.
Ne diyeceğim, dün seni gördüm şu köşede İstanbulluyla.
Rahatsız etmiyor değil mi?
Yok, yemeği beğenmemiş de onu söylüyordu.
Ha. Öyle bir şey varsa söyle yani, hallederim ben.
Sağ ol İbrahim abi.
Abi mi? Ne abisi kız, kocandan gencim ben.
Ben seni abim gibi görüyorum İbrahim abi.
Hişt. Çok beğeniyorum kız seni.
-Daha nasıl anlatayım sana, anlasana. -Lan ne yapıyorsun?
Biri görecek, yanlış anlayacak sonra. Çık lütfen!
Ha iyi, madem kasabadan alınacak bir şey yok, ben gidiyorum, olursa söylersiniz.
(Nazım) Hadi yemek hazır.
Valla şantiyenin yemeklerinden sonra süper oldu bu hareket.
Bak senin için ne yaptım, umarım beğenirsin.
-Ne bu? -Bamya.
Ben bamyadan nefret ederim, hayatta yiyemem ki.
Ama bamya, pilav en sevdiğim yemek demiştin.
Ben en sevdiğim yemek bamya, pilav mı dedim?
Şey, Nazım Usta, siz fasulyeyle bamyayı hep karıştırırsınız ya.
-Ondan öyle oldu herhâlde. -Ya.
Ondandır. Ben hep bu fasulyeyle bamyayı karıştırıyorum işte böyle.
Yo, üzüldüm sadece.
Sen üzülme. Ben şimdi dolaptan peynir alırım, hallederim, tamam?
Sen dur, ben getiririm.
(Müzik)
(Nazım) Bamya sevmem ne demek lan?
-Sevmem, yiyemem. -Ye işte, ölür müsün?
Sen niye bir şeyi sevip sevmediğini bana söylemiyorsun?
Benim içime mi doğacak?
İki gün, sadece iki gün bir şeyi severim, sevmem demeye yeter.
Tamam şu ne? Pilav mı o?
(Gök gürlüyor)
-Yemek için tekrar sağ ol Nehir. -Afiyet olsun.
Bir şey lazım olursa haber verirsin Nehir, iyi geceler.
(Nehir) Nazım.
Bir şey soracağım.
Bu gece burada kalabilir misin?
Efendim?
Biliyorsun, ben gök gürültüsünden, yağmurdan çok korkuyorum.
(Gök gürlüyor)
Bu diner birazdan, korkulacak bir şey değil.
Çok saçma biliyorum ama çocukluktan kalma bir şey işte.
Kötü bir şey olacakmış gibi geliyor.
(Tarık) Hayda.
Tarık Usta ne diyorsun, nasıl yapalım bu işi?
Nazım Bey, estağfurullah ne haddime?
Ama öyle bir şey varsa...
...siz burada kalın.
Tamam, durumu idare ederim ben. Siz bu gece Nehir'le kalın.
Tamam, kalıyorum o zaman.
Teşekkür ederim Tarık abi, sağ ol.
Nehir, o zaman sen üşüme, gir içeri. Biz işle ilgili konuşacağız, geliyorum.
-(Nehir) İyi geceler. -İyi geceler.
Bak kalıyorum, sonra sorun olmasın.
Kız gerçekten korkuyor. Onu bu hâlde bırakamayız.
Sen, uykum geldi, yatacağım, de. Sabah da beraber havaalanına bırakırız.
Bitsin gitsin bu iş.
Tamam, ben de yatarım zaten. Çok uykum geldi.
Ben yatmayacağım, uzaktan evi izleyeceğim.
-Gözüm üzerinde haberin olsun. -Sen de bana hiç güvenmiyorsun.
Bir şey olmayacak hadi, rahat ol. İyi geceler.
(Kapı kapandı)
Çay kahve falan yaparım ister misin?
(Nehir) Belki film de izleriz.
Yağmurlu havada en çok yapmayı sevdiğim şey.
Çok iyi fikir ama ben çok yorgunum, yarın da çok zor bir gün.
Hemen yatıp uyusak?
Olur. (Gök gürlüyor)
Pijamanı falan giyseydin bari.
İyi o zaman ben pijamamı giyeyim, sonra hemen yatıp uyuyalım, tamam?
(Gök gürlüyor)
(Duygusal müzik)
(Telefon çalıyor)
Efendim usta?
(Nazım ses) Alo İbrahim, Tarık bu gece benimle kalacak.
Hayırdır? Bir sıkıntı mı var?
Yok yok. Öyle icap etti.
Anladım. Usta, bak bu işçiler konuşmaya başladı.
Hatta bugün seninle ilgili Nazım--
(Nazım ses) İbrahim, yarından sonra her şey normale dönecek.
Merak etme, bir sıkıntı yok.
Anladım usta, anladım. Hadi iyi geceler.
İyi geceler.
(Müzik)
Evinde başka bir yorgan ya da battaniye olmamasına şaşırdım.
Yastık bile bir tane var.
Yani tek yaşadığım için hiç...
...kafa yormadım açıkçası öyle yastık yorgan.
(Gök gürüldüyor)
Sen rahat edecek misin orada?
İstiyorsan sen yatağa geç. Hem üstüne de bir şey almamışsın.
Orada yastık var, yorgan var. Sen orada yat, ben şurada kıvrılırım.
Yok, saçmalama. Üşümem ben.
Hem ceketim var burada benim. Yatarım.
En azından sessiz. Konuşan adamlar yok, zil sesi yok.
(Gök gürüldüyor)
-Nasıl yani? -Nasıl yani?
Ben çok iş olduğu zaman şantiyede yatakhanede kalıyorum çocuklarla.
O yüzden orada çok ses, gürültü oluyor. Uyumak çok zor.
Ev her türlü daha iyi.
Sen nasıl buraya sığacaksın ki şimdi?
Geç sen içeriye yat. Ben buraya sığarım hem.
Ben sığıyorum buraya. Televizyon falan izliyorum geceleri.
Yatıyorum burada ben. Bak.
Bak, şöyle. Hem yattım ben.
Benim içim hiç rahat değil böyle.
Zaten pat diye geldim. Bütün düzenini bozdum. Seni rahatsız ettim.
Özür dilerim.
Yok canım, ne düzen bozması?
Sayende iki gündür rahatım ben.
Yani varlığın rahatlattı beni.
İyi, güzel. Sevindim o zaman.
Teşekkür ederim bugün için.
Çok güzel bir gündü.
İyi geceler Nazım.
İyi geceler Nehir.
Bence de güzel bir gündü.
(Duygusal müzik...)
(...)
(Duygusal müzik...)
(...)
Nehir...
Nazım...
Ben çok korkuyorum. Burada, yerde yatsam olur mu ben de?
Nehir saçmalama. Olur mu öyle şey?
Sen geçsene yerine rahat rahat. Ben buradayım, seslensen duyarım.
Bak yanlış anlama sakın ama ben gerçekten çok korkuyorum.
Nehir burada yatamazsın yerde. Çok saçma.
Yorganı altına sersen üstüne ne sereceksin?
Donarsın sabaha kadar.
Ben arkadan bir şey bulurum, üstüme örterim.
En kötü bunu örterim. Şurada yatayım. Ne olacak?
Nehir...
Tamam, o zaman şöyle yapalım...
...sen yine içeride yat.
Ben yanına geleyim, yerde yatayım orada.
Ama o zaman sabaha kadar sen donacaksın.
Yok, donmam ben. Sıkıntı yok. Hadi.
(Duygusal müzik)
Işığı da kapatıyorum, hemen yatalım.
Nazım...
...ne yapıyorsun? Donacaksın yerde.
Yok, hadi yat sen. Bir şey olmaz bana.
O zaman ben de orada yatayım.
Sen burada yatamazsın Nehir. Çok soğuk. Hadi lütfen.
Tamam da sen de yerde yatıyorsun.
Üşüyeceksin, hasta olacaksın ondan korkuyorum.
Tamam. Ne yapalım o zaman?
Burada yatalım.
Bir ucuna sen, bir ucuna ben. Ne olacak? Ne yapalım?
Tamam.
Tamam. Sen bir uca, ben bir uca hadi.
(Tarık) Ama yatalım hemen.
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Müzik...)
(...)
(Müzik)
Ben ilk defa bir erkekle birlikte uyuyorum.
O yüzden biraz heyecanlandım.
Ya, ben de heyecan yaptım biraz.
En iyisi ben bir su içip geleyim.
Sana da getireyim mi?
Olur, isterim. Teşekkür ederim.
(Müzik)
Bak sana yemin ederim yanlış anladın.
Eve girdiğimiz gibi ben çok uykum var, yatayım dedim.
Nehir, ben yağmurdan şimşekten korkuyorum dedi. O yüzden böyle yaptık.
Bak yemin ederim kötü bir şey yok.
(Nazım dış ses) Nermin, ben geldim.
(Erkek) Seni seviyorum aşkım, bir tanem.
(Müzik)
Gece boyunca yatak odasının kapısının önünde bekleyeceğim.
En ufak bir yanlışında günah benden gider.
Anladın mı beni?
Tamam. Nasıl konuştuysak öyle olacak.
(Nehir) Nazım...
Nazım...
Merak ettim seni.
Çok susamışım da birkaç bardak su içtim.
Sana da dolduruyordum şimdi.
Teşekkür ederim.
Ben de başına dert açtım. Yarın çalışacaksın, iş güç falan var.
(Nehir) Ama inan gerçekten elimde değil.
Şu yağmur, gök gürültüsü bitsin, istiyorsan hemen salona dönebilirsin.
Sorun yok. Hadi yatalım mı?
(Tarık) Yatalım hadi.
(Müzik)
İyi geceler o zaman.
İyi geceler.
(Gerilim müziği...)
(...)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Horoz ötüyor)
(Gerilim müziği...)
(...)
(Nazım dış ses) Nermin, ben geldim.
(Erkek) Seni seviyorum aşkım, bir tanem.
(Erkek) Problemleri halledelim sonra boşanma işi kolay.
(Erkek) Hemen hallederiz.
(Erkek) Seni seviyorum.
(Erkek) Aşkım benim.
(Nermin) Dur, gıdıklanıyorum.
(Gerilim müziği...)
(...)
Özür dilerim. Pardon.
Önemli değil.
Ne oldu? Bir şey mi oldu?
Bir ses duydum sanki. Biri geldi herhâlde. Bir ona bakıp geliyorum.
Sen uyumaya devam et.
(Müzik)
Bin şuraya! Gidiyoruz.
Bak yemin ediyorum göründüğü gibi değil. Hiçbir şey olmadı.
Zaten sen kapının önündeydin. Gördün her şeyi.
Bin dedim!
Git üstünü giy gel hadi.
Günaydın.
Bizim acil çıkmamız lazım. Ben hazırlanıp geliyorum.
Aceleniz yoksa kahvaltı hazırlayayım.
Sağ ol. Acelemiz var.
(Müzik...)
(...)
Nehir sen hazırlan o zaman.
Ben öğleden sonra seni havaalanına bırakayım olur mu?
Peki.
(Nazım) Nazım Bey...
Biz sizinle konuşamadık.
İnşaatın gövdesinde dolgulamayla ilgili ciddi bir sıkıntı varmış.
Sizin burada kalıp onunla ilgilenmeniz gerekiyor.
Nehir Hanım'ı götürürüm ben havaalanına. İsterseniz burada vedalaşın.
O zaman...
...geldiğin için sağ ol Nehir.
Görüşürüz.
Seni tanıdığım için çok mutluyum.
(Müzik)
Her şey için teşekkür ederim.
Ben de. Görüşürüz.
(Müzik)
Gittiler gördün mü?
Sen de beni özleyecek misin?
(Nehir) Ben seni çok özleyeceğim.
Sen, Nazım'la karşılaştığın için çok şanslı bir köpeksin biliyor musun?
Senin adın Şanslı olsun mu?
İnan bittiğine ben de seviniyorum.
Zaten seni dinleyip niye bu işe girdim bilmiyorum.
(Gerilim müziği)
İn aşağıya.
-Ne oluyor? -(Nazım) İn dedim sana!
Beni bu işe sokarken bunun olacağını biliyordun.
Seni öldüreceğimi söylemiştim. Yanlış adama çattın!
Gel, oyun olmaz, gel.
Gel, daha valizimi toplayacağım, gel.
(Telefon çalıyor) -Şanslı gel.
Efendim Orhan abi? Gel buraya.
(Orhan ses) Polisler geldi, Zerrin'i arıyorlarmış. Adli bir vaka dediler.
(Orhan ses) Neredeysen biraz daha orada kal. Anlaşıldı mı?
(Orhan ses) Telefonu da kapat, sakın açma.
(Orhan ses) Polislerin olduğu yerlerden de uzak dur.
Nasıl yani? Ne polisi?
(Orhan ses) Konuşamıyorum şu an. Benim evimdeler.
(Orhan ses) Seni soruyorlar. Telefon numaranı falan alacaklar.
(Orhan ses) Telefonunu kapat ve açma sakın.
İhtiyar...
(Köpek havlıyor)
Şanslı!
Şanslı! Şanslı!
Şanslı dur!
(Nehir) Şanslı!
Kızı havaalanına götüreceğim sonra dönüp seni doğduğuna pişman edeceğim!
Anladın mı beni?
Bırak!
Gidip kıza her şeyi anlatacağım. Senin nasıl bir ezik olduğunu öğrensin.
Hiçbir şey söylemeyeceksin Nehir'e! Anladın mı? Hiçbir şey söylemeyeceksin!
Her şeyi söyleyeceğim Nehir'e! Her şeyi!
(Nehir) Nazım!
(Gerilim müziği)
Ne söyleyeceksin bana?
(Müzik...)
(...)
Bu dizinin ayrıntılı altyazısı FOX TV tarafından...
...Sesli Betimleme Derneğine yaptırılmıştır.
www.sebeder.org
Ayrıntılı Altyazı Çevirmenleri: Ayhan Özgören - Belgin Yılmaz...
...Bülent Temür - Çağıl Doğan - Çağrı Doğan
Son Kontrol: Dolunay Ünal
Teknik Yapım: Yeni Gökdelen Tercüme
(Jenerik müziği...)
(...)
(Jenerik müziği)